white.rose
Zaufani

schizofrenia
chaos i ja
w pętli codzienności.

W górnym prawym rogu masz link dostosuj swój profil , pobaw sie tym

Jak długo będzie to trwać? Myśli, piętrzące się w głowie, układające się w równe stosy stany świadomości...
Najbezpieczniej jest zamknąć się bezpowrotnie w sobie;zbudować wokół siebie mur przeciw wszelkim odczuciom, zamknąć swą wrażliwość w małej ciasnej klatce samego siebie. Beznamiętnie witać nowy wschód słońca; przyglądać się cierpkiej, kleistej przestrzeni świata.

Tysiące sygnałów, tysiące doznań. Natłok informacji, gdzie ja, gdzie ty. Moje, nasze, nam. I ten nieskończony wyścig rozkazów, nakazów, wybieraj- czarne lub białe.
Wszystko musi być upstrzone kolcami emocji, odkupione krwawą walką doznań. Resztki skwapliwie zbieranej godności... I te wszystkie obrazy, niezmordowanie wysysające ostatnie soki życia, kadry umykające jeden za drugim.

Proszę, zabierz mnie stąd. Stwórzmy naszą własną etykę wartości. Pustkę, którą wypełnimy kwiatem materii, pustkę, którą wypełnimy – tak po prostu- sobą. Bo jednak „być”, bo jednak „walczyć”, bo jednak „żyć”. Mimo wszystko.