Blog percepcji

Posiadłaś ongiś eliksir miłości
Więc podziel się nim ze mną
Tylko naparstek dla mnie
To przecież tak niewiele
A zyskać możesz tak wiele
Nie bądź taka skąpa dla mnie
Tylko mały łyczek różanego eliksiru
Bądź dobrą samarytanką
Stanę się twym królewiczem
W lśniącej zbroi i z błyskiem w oczach
Wystąpię przed szeregi marnych paniczyków
Pełen chyżości stanę przed tobą

No podziel się
Niech me podniebienie zazna smaku rozkoszy
I w sercu nastanie maj
To tak niewiele
By przepełnić mnie szczęściem
Atoli Bóg uczynił mnie mężczyzną
Poddanym twej woli

Jedna jedyna kropelka dla mych spragnionych ust
A wrota niebios rozstąpią swe poły
Tak niewiele ofiarować musisz
Różanego eliksiru miłości
Dla spragnionego wędrowca
On bowiem godzien zostać tu
Na wszelkie, nawet gorzkie czasy
Wytrwały i szlachetny
Przebył już świata pas
Nabył już dojrzałości
A zarazem hoży z niego gość
Tylko eliksiru mu nie poskąp
Starczy kapka...

Powstały 20 lutego 2012.