Stany depresyjne

Moja ostatnia diagnoza: osobowość chwiejna emocjonalnie typ impulsywny. Biorę Xanax i Chlorprothixen od dłuższego czasu, jestem po 2 trzymiesięcznych terapiach. Funkcjonuję porawnie. Nie zachowuję się tak lękowo jak kiedyś, nie jestem tak wybuchowa i werbalnie agresywna, nie okaleczam się żyletką i nie opowiadam na prawo i lewo o moich niestabilnych emocjach. Wszyscy są zdania, że wyzdrowiałam. Jak dla mnie to po prostu nie mam o czym z kimkolwiek rozmawiać, doskwiera mi anhedonia, moje relacje z bliskimi stały się są pozbawione głębi i wyrazu, mam myśli samobójcze o znacznym nasileniu. Do tego napady płaczu i smutku podczas których gryzę się, drapię i siniaczę. Nie wiem czy jest sens próbować się jeszcze leczyć, bo u mnie tylko jeden objaw przechodzi w inny. Tracę poczucie rzeczywistości, myślę, że czasem miewam stany urojeniowe. Właściwie to nie wiem co zrobić, bo jedyne na co mam ochotę to odebrać sobie życie.